CADA PIEZA VIVE EN UNA DIRECCIÓN · NADA VIVE EN UNA SOLA SALA  

PoetósferaLa BibliotecaAntero de Quental

Antero de Quental · Modernismo

Lucta

portugués

Dorme a noite encostada nas colinas.
Como um sonho de paz e esquecimento
Desponta a lua. Adormeceu o vento,
Adormeceram vales e campinas...

Mas a mim, cheia de attracções divinas,
Dá-me a noite rebate ao pensamento.
Sinto em volta de mim, tropel nevoento,
Os Destinos e as Almas peregrinas!

Insondavel problema!... Apavorado
Recúa o pensamento!... E já prostrado
E estupido á força de fadiga,

Fito inconsciente as sombras visionarias,
Emquanto pelas praias solitarias
Echoa, ó mar, a tua voz antiga.

Sigue explorando

Por su autor
Antero de Quental · 63 piezas más en la casa
Dónde vive
La Biblioteca

← LamentoMãe... →

Expediente

Autor
Antero de Quental
Título
Lucta
Lengua
portugués
Época
Modernismo
Sala
La Biblioteca
Identificador
ws-pt-lucta--antero-de-quental-2935f8
Cita recomendada
Antero de Quental, «Lucta», Poetósfera, poetosfera.com/p/ws-pt-lucta--antero-de-quental-2935f8.html

Las obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.