Felices populi tanto pastore potiti!
Vix tamen exiguo manserunt gaudia lustro.
Nam modicum trita viguit perversius hydra.
Ardescunt veteres crebris pulsatibus ignes,
Ecclesiae puppis vexatur dire procellis,
Cogitur et rursum nauclerus mittere clavum,
Anchora ni firma primum solidetur arena.
133.1005A| Rex etenim dictus, ligurum [ligurionum] ferrugine tinctus,
Distendit variis veracia stamina pullis,
Alternando vices; nunc Patris subditus alis,
Nunc mendosorum credens inventa virorum.
Ni fallor, fida titubans statione carebat.
Ast pater immotam quaerens servare carinam,
Maluit elatum regis differe tumorem.
Idcirco cessit, divisaque rura reliquit,
Impatiens sanctam scindi se praesule normam,
Arvaque commissis monachis collata revelli,
Nec metuens magni praeferre oracula Petri.
Mox Aedilredi repetens solium memorati,
Acceptus colitur placida sub rege quiete,
Explens officium multa pietate supernum.