Deseruit tandem mundi retinacula cuncta.
Per noctis spatium properans volat axe citato;
114.1136D| Donec lux tenebras furvas umbramque fugavit,
Pallentis Phoebi roseis cum curribus arva
Perflabat. Nimium tristis rex ipse remansit,
Illius abscessu querelis et tecta replevit:
« Quid facimus? properate, viri: cur linquitis? inquit;
Arma viri sumant, juvenum vis tela capessat:
Hunc equites cernent, celeres armate maniplos.
Currite post vatem: quae nos dementia cepit? »
Undique turba ruit, properant revocare magistrum.
Vers. 304.
114.1137A| Ipse tamen precibus supplex absolvier orat;
Luxoviense petit rapidis sub gressibus agmen.
Clericus hic equidem jam Ebroinus in ordine mansit
Sacro; tum pariter pacem, veniamque petentes,
Et lacrymis faciem largis profundit uterque,
Inque vicem peccatorum sic vincula rumpunt.
Quos pater egregius monitis instruxit amicis,
Qui sacrum studio monachorum rexerat agmen,
Et docuit Domini quae sint mandata tenenda;
Quos tamen ad tempus disjunxerat ordine certo,
Dum penitus mentes discordes pax pia jungat,
Sic demum monuit jungant ut corpora secum.
Qui patris egregii studiose jussa facessunt,
Ac tandem formam monachi sumsere benignam.
Tempore non alio produxerat ultima metam
Hora ducis vitae Hiltrici: funera saeva
Plebs celebrat; furvis conduntur membra sepulcris.
Theodricus tandem populorum jura capessit,
E claustris missus strictis, quibus ante manebat.
114.1137B| Ecce autem populus, diversa parte propinquans,
Regem adit: « [Oramus] humiles ne sperne petentes,
Ut reduces jubeas nostros remeare patronos. »
Ardor inest cunctis amborum cernere vultum,
Sedibus ut priscis laetus reddatur uterque,
Ebroinus enim necnon et episcopus almus
Leudegar. Placidus contra sic orsa respondit:
« Ite, viris claris citius mea dicta referte:
Sit fas ad proprias sedes remeasse patronos. »
Confestim proceres, veloci calle viantes,
Usque monasterium tali cum voce recurrunt:
« Redde, pater, notos patres nunc redde, rogamus,
Queis sine pertaesum est supera jam vescier aura.
Cerne fatigatos, imus per longa viarum
Huc spatia. » His dictis, mansit pater obstupefactus.
« Ne me, ne ad tales constringite causas,
Dixerat, ut cogam famulos remeare retrorsum
Christicolas. » Tandem spatium concessit eundi
Invitus precibus rogitantum, sed magis illi
Inviti cessere loco. Benedixit euntes
114.1137C| Attamen egregius: « Pax vos nunc summa sequatur;
Concordes animos jugiterque tenere necesse est;
Cordibus in vestris exsultet pax pia semper. »