Tempus erat quo magna Dei clementia servum
Consociare suum nitidis super astra maniplis
Disposuit, certamque bono conferre coronam
114.1045C| Victori: cum sancta viri mens praescia rerum
Venturos properare lupos, ut membra piarum
Dividerent ovium, sensu praenosceret alto.
Vos, ait, o socii, vobiscum mente sagaci
Quaerite, si poenas Christi pro nomine vobis
Sit tolerare animus. Mecum quicunque potestis
Exspectare, precor, sensus armate viriles.
At quibus infirmi pavitant penetralia cordis,
Ecce fugam celerent, ut parta pericula vitent,
Ad meliora suos armantes vota lacertos.
Proxima stat nobis certae tentatio mortis.
Firma fides vigilet, rebus suspensa futuris:
Cauta minus fortes servet tutela fugarum.
His dictis compuncta cohors, quod posse videbat,
Hoc animo statuit. Quidam sub pectore firmo
114.1045D| Sacrilegas spectare manus, gladioque furenti
Supposuisse caput gaudebant mente serena.
114.1046A| Ast alii quibus hoc nondum fiducia mentis
Persuasit, per nota fugam loca calle capessunt.