Presbyter egrediens vatis pia funera moestis
Depromit sociis, tum forte canentibus hymnum
Hunc querula sub laude: Deus nos alme repellens
Destruis iratus, salvasque misertus ab hoste,
Arva moves, turbasque potens, et territa sanas
Propinasque tuis praetristia musta; sed hostis
Te duce bella ruunt, tu noxia comprimis arma,
Libera ut electi potiantur luce per aevum.
Indice tum flamma Lindisfarnensibus illam
(0592B)Qua vigil e speculis pernox servaverat horam,
Aetherias pandunt vatem penetrasse sub auras.
Qui jam nocturnae tum forte sub ordine laudis
Ipsi etiam mirum ejusdem modulamine psalmi
Verbera moesta sequi Domini pia dona canebant.
Nec suspecta diu tardant praesagia, nam mox
Vatis honorifico mandantur ut alma sepulcro
Altaris dextro sub condita marmore membra;
Insistens Aquilo, niveis confisus in armis,
Hinc atque hinc adeo Lindisfarnaea perosis
Tecta quatit flabris, ut nobilis illa parentum
Progenies fesso titubaret stamine rerum.
Cedere jamque loco quam extrema subire pericli
Eligeret; nec jam longum manet ira, sed almam
Eadberchtus renovat sedato turbine pacem,
(0592C)Dispersosque sacrum revocat sub ovile bidentes:
Praescius et lyrico resonabat ut ordine psalmus,
Pontificale decus plebisque instaurat honorem.