(0417A)
Hinc magis atque magis fervet, mortemque mi[natur
Effera vis morbi, tandemque urgente dolore
Ductus ad extrema est, sistitque in limine lethum.
Quem circum glomerati omnes, hinc cominus atque [hinc
Namque senes juvenesque astant: prex alma refertur
In commune Deo chari pro flamine Patris.
Tum fratrum precibus saltim commenditus, ac sic
In lectum moriens lassos protenderat artus,
Undantemque animam superas proflabat ad auras.
Hoc obitu concussi animo, altusque per omnes
It gemitus, queritantur hic genitoris amissa
(0417B)Gaudia. Sed hujus gerere quod [quid] namque [potes vir,
Cum sua cuique dies atque irreparabile tempus
Certum jure manet. Solita sic lege priorum
Hic obiit, aliisque loca haec tutanda reliquit.
Exin more Patrum fratres mox quippe cadaver
Exanimum templi orantes sub tecta ferebant.
Inde interque manus sibimet, quem fecerat ipse,
Poscentes requiem, tumuli sub domate condunt.
Cujus epitaphium celebri cum dogmate jam tunc
Versibus expressit noster Rabanus ovando
Et Pater et pastor, meritis et dogmate celsus.