Proditur hicce puer ventus, pro postibus astans
Eigil, forte viro qui tunc ditione regebat
Coenobium Fuldense humili sub moenibus hujus.
Quem mox blandiloquo Styrmi cum murmure visum
Suscepit, lassisque suis complectitur ulnis,
Ac juveni consanguineo dat basia pastor.
Talibus auspiciis primaevis miles ab annis
(0403D)Christi coepit: abhinc qui sit post exitus, atque
Qui sibi jam fuerit juvenili in pectore sensus,
Quaeque viro succrescenti constantia mentis;
Si mihi vita comes fuerit, si spiritus intus
Corpus alet, lingua et solitum si munus habebit,
Progressusque dabit summa ac veneranda secundos
Majestas, eadem paucis superare camenis
Incipiam. Abbatis post haec subductus ab aede
Hic puer inberbis scholae defertur ad arcem,
Lex aeterna Dei semper, qua munere Christi
Discitur a pueris, seniorumque ore docetur.
Nec mora continua coepit elementa parare.
Utque apis esuriens primo cum tempore veris
(0404A)Enitens paribus volitat per gramina pennis,
Campigenosque sibi certat decerpere flores;
Altius inde volans, glaucas stridentibus alis
Nunc salices, nunc namque pirum platanumque ni[tentem
Floribus ore legit, tiliam fervore recenti hinc
Mellifluam satagit caeco sub condere tecto.
Haud secus hic juvenis librorum carmine primum
Corticibus veluti rasis quis pascitur acris,
Donec vi quoque non propria, sed munere Christi
Proficiens aetate simul sensuque sagaci,
Pasci promeruit umbrati nectaris haustu.