(0593C)Sic, hesterna dies totas mihi transtulit horas,
Ut matris vocem non meruisse querar.
Qualiter agnus amans genetricis ab ubere pulsus,
Tristis et herbosis anxius errat agris;
Nunc fugit ad campos feriens balatibus auras,
Nunc redit ad caulas, nec sine matre placens.
Sic me de vestris absentem suggero verbis;
Vix tenet incluso nunc domus una loco.
Sed refer hinc gratis placidae caraeque . . .
Quod me consolvit de pietatis ope.
Tu retines medium, medium me possidet illa;
Cum geminas video, tunc ego totus agor.
Num tibi, cara precor, Martinus, Hilarius adstent,
Et te vel natos spes tegat una Deus.