Impetus ille sacer, qui vatum pectora nutrit,
Diversos studiis diversis occupat, et me
Materiam, quamvis invitus, traxit ad istam;
Certaque cum dederat animo sententia finem,
5Hac ut ad incudem cum massa malleus iret,
Quo potius numero, cum tristia bella sonaret,
Res ea transiret, haerebam tempore longo
Pendulus et dubius; cum scriptor debeat omnis
Reddere personae sibi convenientia cuique,
10Et semper nova res, theatrum quae primitus intrat,
Passu difficili callentes transeat aures.
Praetereo quod livor iners, laudabile quicquid
Aui videt aut audit, spumosis dentibus angit:
Cui, quo res melior, est iracundia maior,
15Et bona quae reficit alios, hunc inficit esca.
Cedat, ad intuitum cuius corrumpitur aer,
Meque sinat Troilumque meum transire parumper.
Res gestae regumque ducumque ferocia facta
Quo scribi possent numero monstravit Homerus.
20Scilicet heroico, dicetur forsitan; isti
Currere versiculi quia deberent pede tali,
Quodque per exiguos magnorum magna virorum
Proelia non deceat elegos scripsisse, probabunt.
Sane concedo, sed gesta miserrima scribo
25Et strages miseras miserorum, qui misereri
Noluerant sibi nec aliis sed morte metebant
Se misera misere, misero stimulanter furore.
Per miseros igitur elegos hoc ducere carmen
Decrevi miserum, sortem miseratus eorum
30De quibus hic legitur, miseri qui castra sequuntur.
Ac noster ratione stilus non debuit istas
Scribere nec debuit heroum carmine mortes,
Sed numeris sub disparibus lex metrica saltat,
Tamquam, de miseris haec est narratio, dicat.
35[Troilus est Troilus Troiano principe natus
Et liber est Troilus ob Troica bella vocatus.]