(e Poeseos Latinae speciminibus)
Donum, gnava operum, pulcra colus, Palladis inclytae,
O insigne decus adsiduis curaque matribus!
Clarum me comitare euge lubens Nilei in oppidum,
Quâ fanum Veneris e viridi surgit arundine!
Huc ventum facilem navigio deprecor ab Jove,
Viso ut sancta beent me fidei foedera mutuae
Nicia, Charisin vate sacro et carmine nobili.
Et te, pulcra colus, te nitidam dente elephantino,
Castae Nicieae dona feram conjugis in manûs.
Heic solers operas perficies, pepla virilia,
Texes, membra quibus casta tegant, carbasa virgines.
In pratis etenim bis tenerae candida singulis
Annis sponte dabunt Theugenidi vellera oves suae. —
Intenta est adeo nempe operis 'providaque omnium. —
In segnes etenim desidiâ mittere te domos
Nollem, cara colus, quum patriae sis soboles meae.
Urbs nam te genuit, quam populis condidit Archias
Claris ex Ephyra, Trinacriâ principem in insula.
Artes ingenuas docti habitans tecta viri modo
Febres gnari hominum lethiferas pellere pharmacis,
Miletum ergo coles magnificam mollis Ioniae,
Ornabisque colus Theugenidem prae popularibus,
In mentem revocans illi avidum carminis hospitem.
Dicat tunc aliquis : „Quam tenui in munere gratia
„Magna! At cara quidem, fidus amor munera quae tulit!"