Texamus variis, boni o sodales,
Sertum floribus, et quibus per aevum
Omne jam viguit beata tellus
Itala, et quibus exteris ab oris
Ditata hoc mage saeculo vigescit.
Texamus: caput impedire docti
Certemusque viri, qui in aede quondam
Hacce Nazaridum nitens juventa,
Velut flosculus, et fragrantioris
Auras ambrosiae et simul coruscos
Effudit radios bene auspicatos
Flexili ingenio, pio, sagaci.
Ille nam genus omne flosculorum
Pingens carmine, quod vel ipsae ad aures
Dictarunt veneres cupidinesque,
Descriptas redolere ubique cogit
Chartas, millibus et nitere florum
Formis, vividulo colore pictis.
Ille oh! quam bene mysticos hymenes
Fragrantûm et tacitos canit sopores,
Et vel sub patulo aëre explicatos
Foetus, tegmine vel domus tepentis!
Quam docet bene, ceu magister, artem
Dextra et tempora seminis serendi,
Et quando juvet innovare glebas
Cuique, et jungere surculos, ab una
Et planta varios ciere flores!
Ille et floribus indicem venustum
Horarum exhibet, ut minus molesta
Nobis vita fluat, videtur usque
Quam Flora ipsa manu notare pulcra.
Sic vates, decus italae Camoenae,
Tubae qua cecinit viros et arma,
Adjungit citharae sonum suavis,
Et simul recreat docetque cantu.
Quare intexere nunc, boni sodales,
Cum lauro genus omne flosculorum
Pergamus, caput impedire docti
Certemusque viri, qui in aede primum
Hacce Nazaridum colens juventam,
Cura quod juvenes sequantur omni
Praeclarum specimen sui reliquit.