Quam dulce est patrias quandoque revisere terras,
Notaque natalis tecta subire domus!
Ipse suas sole exustas amat indus arenas,
Et sua tecta gelu asperrima hyperboreus;
Et quae nativis coguntur abesse cavernis,
Excruciat saevas anxia cura feras.
Ipsa arbos quum longinquas transfertur ad oras,
Pallet, et ostendit languida tristitiam.
Monstrum igitur dices patriae qui est immemor: at quo
Nomine donetur qui interimit patriam?