Salve, o romuleae decus sophiae,
Qui, celsa Capitolî ab arce late
Spectans sidera, machinas in altum
Tendebas, tua quas manus paravit:
Nec non discipulos amantiores
Docebas opera, Artifex Supremus
Quae sex e nihilo tulit diebus.
Interdum et sonitus lyrae suaves
Miscebas studio severiori.
Proh! salve, ac tibi gratulare summum
Doctrinae modo Te attigisse fontem
Caelesti in pelago scientiarum.
Haud lentes adhibere nunc necesse est
Tibi vel specula, ut globos vagantes
Aut fixos retegas, eosque signes:
Sed nudis oculis tueris omnes,
Omnes dinumeras, venustiorem
Formam percipis ordinemque mirum,
Ac molem digitis rotundam et amplam
Metiris facile. Auribus beatis
Interim melos excipis supernum,
Quod pangunt vario tot astra motu.
Sed, quod laetius est beatiusque,
Ipso nunc frueris per omne tempus
Stellarum artifice; et vigente flamma
Amas perpetui integrique amoris
Quem toto ex animo diu studebas.