Sancti merita
Benedicti inclyta
Verendae sanctitatis ac
Monachorum praesulis
131.1014D| Pro posse atque nosse organa
Nostra concrepent.
Nursia felix tulit natum genitrix,
Domina mundi Roma fovit alitrix.
Hic ergo praeventus optimo sancti Spiritus dono,
Sophiam despexit humanam,
Nactus et angelicam.
Hic fide subnixus integra
Redintegravit confracta.
Incendia carnis edomat,
Cruce venenum effugat.
Vagae mentis monachum
Reparat, fontem rivulat.
Ejus jussu de laci abdito ferrum enatat.
131.1015A| Discipulus super aquas siccis pedibus
Currit, corvus mandatum peragit.
Ingentem levigat petram. Fratrum
Revocat oculos, jam delusos ignibus.
Lapsum monachum per membra tritum
Sua prece redonavit animae.
Culpam prodidit praesumpti cibi,
Et hospitem nota culpat simili.
Perfidi regis machinamenta
Sagax denudat;
Post decem annos per Spiritum
Finem vitae nuntiat.
Qui clericum hoste pervasum liberat
Et cautelam demandat,
Qui secretam superbi mentem increpat
131.1015B| Atque famem mitigat,
Verbo carne solutas ligat jam
Animas sed absolvit pane mystico.
Cautes absque periculo servant vas
Vitreum. Ipse pressum plangit aemulum,
Solo intuitu enodavit rusticum,
Sed oramine jam exstinctum
Rustici suscitavit filium
Ipse nos pio conciliet Christo,
Poscens veniam delictorum et partem
In quietis sedibus,
In quibus gloriosus triumphat.