Heu quam difficilis gloriae custodia est.
Homo extra corpus est suum, cum irascitur.
Heu quam est timendus, qui mori tutum putat.
Homo, qui in homine calamitoso est misericors, meminit sui.
Honesta turpitudo est pro causa bona.
Habet in aduersis auxilia, qui in secundis commodat.
Heu quam miserum est ab eo laedi, de quo non possis queri.
Hominem experiri multa paupertas iubet.
Heu dolor quam miser est qui in tormento uocem non habet.
Heu quam multa poenitenda incurrunt uiuendo diu.
Heu quam miserum est discere seruire, ubi sis doctus dominari.
Habet suum uenenum blanda oratio.
Homo totiens moritur, quotiens amittit suos.
Homo semper aliud, fortuna aliud cogitat.
Honestus rumor alterum est patrimonium.
Homo ne sit sine dolore fortunam inuenit.
Honeste seruit, qui succumbit tempori.
Homo uitae commodatus, non donatus est.
Heredis fletus sub persona risus est.
Heredem ferre utilius est quam quaerere.
Habent locum maledicti crebrae nuptiae.
Honeste parcas inprobo, ut parcas probo.
Humanitatis optima est certatio.
Honos honestum decorat, inhonestum notat.
Heu conscientia animi grauis est seruitus.
Hominem etiam frugi flectit saepe occasio.
Homini tum deest consilium, cum multa inuenit.
Humilis nec alte cadere nec grauiter potest.
Honestum laedis, cum pro indigno interuenis.