O Puellarum chorus! O Dianae
Candidae zonâ refluente nymphae!
Phyllidi aequandam, lepidae, potestis
Dicere nomen?
Dicite: illius mea Musa famam
Phyllidi iunctam mala non tacebit.
Quid loquor? talem haud pharetrata vidit
Diva puellam.
Ergo parcetis iterum nocere
Phyllidis nostrae nitido decori,
Invidae Nymphae! neque triste sparget
Lingua venenum.
Insequi mollem dominam, et fugare
A genis illi ambrosium ruborem
Quid valet? nostrae quid inhaesit hasta
Vestra Dione.
Vos nimis duras satis indicabant
Lumina: immistâ taciturnitate
Laesa defectâ tremula edidit sus-
piria linguâ.
Vos decet nigris adhibere nodum
Crinibus, vestri est Borean vocare
In sinum nudam, et penetrare cornu
Devia sylvae.
Vos decet fortes catulos ciere
Per locos crassâ rigidos pruinâ,
Mane ubi nondum radiante gemmae
Sole liquescunt.
Illa per suaves adytus rosarum
Mitis incedet, modulosque avenae
Et levem cantum aeria insusurret
Filia vocis.
Inde Livoris digito notari
Tuta vitabit: prece nil ad aras
Adpetens, lectis Veneri sacellum
Floribus ornet.