Rusticus extremas stipulas succiderat Umber
montibus aeriis,
550 cum puer, heu, longis aveo dum visere nidum
laetus ab exiliis,
et patris amplexus animus matrisque recenset
oscula multa memor,
graminaque et ripas Rubiconis arundine laetas
555 caeruleumque mare,
te, patrii antistes fani, te veste decorum
anxius intueor
atra. «Cur tecum (numquid pater?) ibimus, hospes?
quid pater, eia?» Taces.
560 Sic erat: orbatos lacrimans ad muta trahebas
limina filiolos,
ut si forte sacris fumantia funera taedis
exsequerere pius.