Iuli. pars animae secunda nostrae,
quid non me pateris meas Camoenas
omnes proicere ignibus cremandas,
quarum depereunt graves labores,
et perdo miseras subinde chartas?
Nam quamvis veterum diesque noctesque
evolvam monumenta Iuliorum
attritique adeo mei libelli,
ut nil a solea deesse credas,
semper nostra tamen Tlialia friget; 10
cuius nequitias ineptiasque
nolis laedere vel putare nullas
nec me sordidulum voces poetam,
si non posthabito facetiarum
lusu, carminibus vacem severis. 15
nam, curii desierint graves Catones
et sint tempora Busuluniana,
aequum quis putet esse laude sacra
scelestos celebrare Tarracones?