Timete Belgae: Borbonia novus
De stirpe crescit fub patribus leo,
Luditque Condaeas per aedes,
Filius Enguineo parenti,
Fatale toti nomen Iberiae,
Vobis tremendum: si bene milites
Ducesque vestri, post tot annos,
Rocroyae meminere cladis.
Crescendo patrem si puer, aut avum
Virtute et armis terribilem exprimat,
Quem monstra inaccessis sub antris
Herciniae tremuere silvae,
Et Rhenus alto flumine palluit:
Si grande bello Borbonidûm genus
Aequet, Palatinaeve matris
Ingenium niveosque mores.
Quos ille amores per populos suae
Ex ore matris, quos animos feret
De fortium exemplo parentum,
Quos juvenis referet triumphos?
Quando Friburgum, fisa loci situ
Norlinga, supplex Alsata, Teutones
Victi, triumphatusque Rhenus
Tot populi domiti, tot urbes
Menti recurrent: quos animo puer
Versabit aestus? Namque domestica
Exempla crescentem excitabunt,
Et proavis similem et parenti
Natum reponent. Sed mihi fervido
Videtur urbes et populos super,
Volare curru, de triumphis
Jam patriis, animosus infans.
Dum crescit aetas, dulcibus interim
Musis remittat se puer: ac avi
Magnique virtutem parentis
De teneris meditetur annis.
Bonas ut artes quam rapido ingenî
Ingens Avus decurrerit impetu,
Etdisciplinas quam profunda
Mente Pater penetrarit omnes.