NOn ita Parrhasiam spectat lapis Indus ad Arcton,
Occulto magnes nobilis ingenio;
Nec Clytie sic solis equos intenta tuetur,
Mortua non potuit cuius amore mori;
5nec sic aurata rutilantia in arbore mala
Observat custos pervigil Hesperidum;
Nec sic Phryxei tutatur velleris Hydrus
Excubat insomni nocte dieque acie:
In te ego ut obtutu semper defigor eodem,
10Lux mea, luce frui fas mihi quando tua est.
Sed quae fata meis credam contraria votis?
Colchida quamve in me sacra piare querar?
Dum tibi devotos usque aversaris amores,
Nescia blanditiis reddere mota vicem?
15Namque vel adsiduis studiis addicta Minerva
Secreta certas delituisse domo,
Vel si fors prodire iuvat: velo abdita prodis,
Tamquam deliciis invidiosa meis.
Ah nostri si nulla tibi, Lux, mutua cura est!
20Saltem sit Pueri mutua cura Dei.
Hic est ille, tuis qui cernere gaudet ocellis,
Qui tibi cum superis & Venerem antetulit.
Et potes o male grata Deum bis lumine adempto
Abstrusum caecas deprimere in latebras?
25Ne tantum ne offirma animo pulcherrima crimen;
Quin potius laesi numina concilia.
Ut possis prodire velis, vultu sed aperto,
Teque palam videat, invideatque Venus.