CADA PIEZA VIVE EN UNA DIRECCIÓN · NADA VIVE EN UNA SOLA SALA  

PoetósferaLa BibliotecaJanus Lernutius

Janus Lernutius · Barroco

Ocelli — Carm. XII.

latín

TAm procul ergo meo vixi divisus ab igne:
Et sine te, mea Lux, perditus haud perii?
Mens ergo potuit tantas evincere moles,
Ultimaque infernae iusta negare rati?
5Sic adeo immites lacerarunt intima curae;
Sic dolor usque suo saeviit ingenio,
Ut superesse hilum mirer mihi pectoris huius;
Ut mirer fatis me superesse meis?
Nunc demum expertus video, curas in amore,
10Quamvis depressos non temere opprimere;
Scilicet ut miseri magis ac magis excruciemur,
Inque diem peius nos mala nostra habeant.
Caucasea infelix ideo de rupe Prometheus
Pendet, & assidua carpitur a volucre:
15Cumque semel leto posset finire aerumnas,
Perpetuo vivit, perpetuo moritur.
At tu, Vita, tuos ultra mihi ne nega ocellos,
In rivos lacrimarum ecce abiere mei.

Sigue explorando

Por su autor
Janus Lernutius · 41 piezas más en la casa
Dónde vive
La Biblioteca

← Ocelli — Carm. XI.Ocelli — Carm. XIII. →

Expediente

Autor
Janus Lernutius
Título
Ocelli — Carm. XII.
Lengua
latín
Época
Barroco
Sala
La Biblioteca
Identificador
ws-la-ocelli-carm-xii--janus-lernutius-d9be94
Cita recomendada
Janus Lernutius, «Ocelli — Carm. XII.», Poetósfera, poetosfera.com/p/ws-la-ocelli-carm-xii--janus-lernutius-d9be94.html

Las obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.