88.0167A|
Impedior lacrymis prorumpere nomen amantis,
Vixque dolenda potest scribere verba manus.
Conjugis affectu, cogor dare pauca sepulto,
Si loquor, affligor, si nego, durus ero.
Qui cupis hoc tumulo cognoscere lector humatum,
Basilium illustrem moesta sepulcra tegunt.
Cujus blanda pio recreabat lingua relatu,
88.0167B| Et dabat eloquio verba benigna suo.
Hinc doctrina rigans, illinc dulcedo redundans,
Ornavit radio lux geminata virum.
Regis amor, charus populis, ita pectore dulcis,
Ut fieret cunctis in bonitate parens.
Tranquillus, sapiens, jucundus, pacis amicus,
Nullaque, quo stabat, semina litis erant.
Hunc consultantem legati sorte frequenter,
Misit ad Hispanos Gallica cura viros.
Sufficienter habens, nunquam fuit arma rapinae,
Non propriis eguit, non aliena tulit.
Ecclesias ditans, loca sancta decenter honorans,
Pauperibus tribuens, dives ad astra subit.
Annis bis denis cum Baudegunde jugali
Junxit in orbe duos unus amore torus.
88.0167C| Qui tamen undecimo lustro cito raptus ab aevo.
Post finem terrae regna superna petit.
Non jam flendus eris humana sorte recedens,
Dum patriam coeli, dulcis amice, tenes.