Laurenti, merito flammis vitalibus uste,
Qui fervente fide, victor ab igne redis.
Vir dilecte Deo, terreno in corpore quondam,
Tunc quoque sidereus jam tibi sensus erat.
Qui potuisti oculos tactu revocare sepultos,
Rursus et in vacua fronte referre diem.
Luminis exstinctas iterum accendisse lucernas,
Credimus haec signo te faciente crucis.
Addita nunc etiam populis miracula praestas,
Et fidei tribuis indubitanter opem.
Dum tua templa novant breviori robore plebes,
Creveruntque trabes, crevit et alma fides.
88.0311C| Stipite contracto tua se mercede tetendit,
Quantum parva prius, postea caesa fuit,
Crescere plus meruit succisa securibus arbor,
Et didicit sicca longior esse coma.
88.0312A| Unde recisa fuit, populis fert inde salutem
Si venit intrepidus, lumina caecus habet.
Tu levita sacer poena purgate fideli,
Unde prius flammas, hinc modo lumen habes.
Visa ita temporibus venerandi antistitis acta,
Sed tamen aeterno sunt memoranda die