O regina potens, cui aurum et purpura vile est,
Floribus ex parvis te veneratur amans.
Et si non res est color, attamen ipse per herbas,
Purpura per violas, aurea forma crocus.
Dives amore Dei, vitasti praemia mundi,
Illas contemnens, has retinebis opes.
Suscipe missa tibi variorum munera florum,
Ad quos te potius vita beata vocat.
Quae modo te crucias, recreanda in luce futura,
Aspicis, hinc qualis te retinebit ager.
Per ramos fragiles, quos nunc praebemus olentes,
Perpende hinc, quantus te refovebit odor,
88.0287D| Haec cui debentur, precor, ut cum veneris illuc,
Meque tuis meritis dextera blanda trahat.
Quamvis te spectet paradisi gratia florum,
Istae vos cupiunt jam revidere fores.
Et licet egregio videantur odore placere,
Plus ornant proprias, te redeunte, comas.