Pectore de sterili si flumina larga rigarem,
Non te sufficerem, dux Bodegisle, loqui.
88.0238A| Invasit nostram subito tua gratia mentem,
Ut modo plus vester quam meus esse velim.
Quo primum placidos merui cognoscere vultus,
Oris ab unguento membra refecta gero.
Colloquio dulci satiasti pectus amantis,
Nam mihi devoto dant tua verba cibum.
Distribuunt epulas alii, quae corpora supplent,
Unde animum saties, das magis ipse dapes.
Non sic inficiunt placidissima mella falernum,
Ceu tuus obdulcat pectora nostra sapor.
Qualiter oblectas, quos semper amare videris,
Horae qui spatio me facis esse tuum?
Quae tibi sit virtus, si possem, prodere vellem,
Sed parvo ingenio magna referre vetor.
Exiguus titubo tantarum pondere laudum,
88.0238B| Sed melius gradior, quem tua facta regunt;
Massiliae ductor felicia vota dedisti,
Rectoremque suum laude perenne refert.
Hic tibi consimili merito Germania plaudit,
Cujus ad laudem certat uterque locus.
De bonitate tua lis est regionis utraeque,
Te petit illa sibi, haec retinere cupit.
Justitiam pauper nunquam, te judice, perdit,
Nec poturit pretio vertere vera potens.
88.0239A| Non ligat immunem, non solvit poena nocentem,
Nil persona capit, si sua causa neget.
Lumina cordis habes, animi radiante lucerna,
Et tuus aeterna luce coruscat apex.
Ingenio torrente loquax de fonte salubri,
Divitiasque pias ore fluente rigas.
Si videas aliquem defectum forte labore
Nilus ut Aegyptum, sic tua lingua fovet.
Qui patrias leges intra tua pectora condens,
Implicitae causae solvere fila potes.
Assiduis epulis saturas, venerande, catervas,
Et repletus abit, qui tua tecta petit.
Si venis in campos, ibi plebs pascenda recurrit,
Consequiturque suas, te comitando, dapes.
Vota feras cunctis per saecula longa superstes;
88.0239B| Et maneas populi semper in ore potens.