Dulce decus nostrum, Christi sanctissima virgo,
Agnes, quae meritis immaculata manes.
Sic tibi complacuit hodiernum ducere tempus,
Ut mihi inexpletam distribuisses opem,
88.0353A| Nec dare nunc dominae modulamina dulcia linguae,
Cui dum verba refers, pascitur ore tuo.
Abstinuisse cibis etiam vos ipse probavi,
Et quasi pro vobis est mihi facta fames.
Audio, somnus iners radiantes pressit ocellos,
An nimias noctes anticipare velis?
Cui non sufficiant haec tempora longa quietis,
Cum prope nox teneat, quod duplicata dies?
Nubila cuncta tegunt, nec luna, nec astra videntur,
Si sis laeta animo, me nebulae fugiunt.
Gaudia vera colat, quae nos haec scribere jussit,
Et tecum faveat ducta sub arce poli.