O vir, avis atavisque potens, quem nescia virtus
Funeris, in mediis sublimem laudibus altum
Tyszkiewiciadum generi dedit: inclite gestis,
Inclite consilio, seu cum Mavortia bello
Castra calent, seu cum placidam Pax crispat olivam.
Te Moschus validam ducentem ad signa cohortem
Fulminea metuendum hasta ferroque potenti
Vidit et ingemuit. Te, perfida Suecia regi
Dum negat assensus haeredi obstatque furendo,
Sensit Janussum; sensit praestantibus armis
Skuminidae virtus quantas daret ignea clades.
Cum jugulum peterent civilia proelia regni,
Tristis et infaustas sereret discordia flammas,
Cognataeque acies victrici in viscera quondam
Corruerent dextra, quantum sapientia doctis
Nata scholis semperque libris nutrita legendis,
Posset sanguineis audax concurrere sicis.
Scit Sigismundus, scit magni curia regis,
Agnovit fidamque manum mentemque benignam
Ponere non timidam patriae pro nomine pectus.
Triginta testes anni, quos regia vidit,
Dura laboratae tolerantes munera vitae.
Et reor, exhaustos numerabis grata labores,
Patria, cultoremque tuum, conversa, benigno
Respicies oculo. Vel ubi fera ruperit annos
Atropos, et scindet maturae fila senectae,
Posthuma fama viri dicet per Lechica regna
Perque oras Litalas, virtutem et digna labore
Praemia. Nunc autem consuetus Apollo severas
Explodat curas, et fractos leniat annos,
Leniat, et claro veniens de sanguine natae
Eugeniae virtus, quam nunc Rakovius heros
Clarus avis, clarus Musis et nomine clarus,
Jungere et unanimi gaudet concurrere dextra.
Aspirate poli coeptis; Castorque benignis
Provehat auspiciis, et amico rideat astro.
Hoc tibi nostra domus, genitorque precatur amico
Joannes, Janusse, animo; concordia felix
Rakovio Eugeniam societ, sit dextera constans,
Certaque speratae promittat foedera pacis.