Vox. O digno coniuncta uiro, dotabere uirgo.
Ferte facis propere, thalamo deducere adorti. 105
Ore faueţe omnes et cingite tempora ramis.
[Chor.] a Velamus fronde per urbem
Votisque incendimus aras.
Heu corda oblita tuorum
Vatum praedicta priorum, 110
Fati sortisque futurae!
a' Spe multum captus inani
Mactat de more bidentis
Phoeboque patrique Lyaeo,
Cui uincla iugalia curae,115
Cumulatque altaria donis.
a Tremere omnia uisa repente,
Fibrae apparere minaces,
Vox reddita fertur ad aures:
Thalamis neu crede paratis, 120
Funus crudele uidebis.
a' Carpebant membra quietem,
Animalia somnus habebat,
Ferali carmine bubo
In fletum ducere uoces: 125
Tristis denuntiat iras.
b Quae tanta insania, ciues,
Velati tempora ramis?
Thalamo deducere adorti
Quaeso miserescite regis! 130
b' Recubans sub tegmine fagi
Diuino carmine pastor
Vocat in certamina diuos:
Ramo frondente pependit.
b Quae te dementia cepit,135
Saxi de uertice pastor,
Diuina Palladis arte
Phoebum superare canendo?
b' Raptim secat aëra pinnis
Fugiens Minoia regna 140
Ausus se credere caelo
Vitamque relinquit in auras.
c Demens uidet agmina Pentheus,
†Caput a ceruice reuulsum,†
Incensas pectore matres;145
Vocat agmina saeua sororum,
Iuuenem sparsere per agros.