Regina, terris non humili Deum
Enixa partu, cui vigiles comam
Flammae coronavere, et albo
Sidera circumiere gyro:
Utcumque viles respicis aurea
E nube terras, lenior excipe,
Non ante testudo locutis
Quae mea cumque sonat Camoenis.
Me torva circum mugiat horrido
Malea ponto: me fera sorbeat
Charybdis: enantem per ipsas
Eripiet tua dextra mortes.
Importuosi seu jubar aequoris
Audire gaudes, seu pelagi Pharos,
Seu certa tu mavis vocari
Ambiguis Cynosura nautis:
Seu navis, olim credita naufragum
Servasse saeclum, cum scelerum Pater
Ultor superfuso Gigantum
Obrueret genus omne coelo.
Me pestilenti Sirius halitu
Afflet: caducum tu bene proteges
Umbra clientem; seu comanti
Dulce vires terebinthus auro,
Seu celsa gaudes cedrus in arduo
Natura Sina, seu Libano super
Cupressus, aut late Cadanis
Populus adspicienda campis.
Dicam et minoris carmine barbiti
Inter severas nobile lilium
Florere spinas, et comantem
Flore Deo tremuisse virgam.
Cingat frementum me globus hostinm,
Dicere denso exercitus agmine
Alas et aequalem reductis
Cornibus explicuisse campum:
Dicere, Virgo, Turris, eburnea
Dicere Turris, quam nec aheneus
Perrumpat imber, nec ruinam
Flamma gravi meditata plumbo.
Quod si canoro carminis alite
Indis morantem Musa cubilibus
Hortetur exire, et nigrantes
Luce nova reparare terras:
Non et benignis respuis auribus
Aurora dici. Surgis et integro
Nunc Luna vultu, nunc Eoo
Cynthius inveheris triumpho.
Quocumque gaudes nomine, me tuum
Tuere, Mater, si mihi per tuas,
O Virgo, non immunis aras
Mica salit, Cilicesque nimbi.
Ilie Vaticanis non sine laureis
Appendo functum carmine barbitum, et
Olim Polonorum tropaea
Sollicitam cecinisse buxum.