Quam tibi nunc Iani donamus, Hyella, calendis,
Exprimit haec vultus parva tabella meos.
Nulla fuit cuiquam similis mage: pallet imago,
Assiduus nostro pallor in ore sedet.
Est excors, sine corde et ego, quod pectore nostro
Ipse Amor ereptum sub tua iura dedit.
Non loquitur, mihi sic tua cum datur ora tueri,
Torpet nescio quo lingua retenta metu.
Unum dissimile est nobis: felicior uno est,
Tam saeva quod non uritur illa face.
Quod si etiam uretur, tuo enim sub lumine quidquam
Illaesum flammis non licet ire tuis,
Non ut ego assiduo infelix torrebitur igne:
In cinerem primo corruet illa foco.