Candida Niconoe, viduae spes una Terillae
Montivagas iaculo figere certa feras,
Hunc tibi silvipotens arcum, Latonia, ponit,
Atque haec in pharetra condita tela sua.
Illam cara parens tenero sociavit Icasto,
Ignotique iubet iura subire tori.
Tu, dea, si silvis aegre discedit ab altis,
Si lacrimans coetus deserit illa tuos,
Tu bona sis, felixque illi: tu nomine dextro
Optata laetam fac, dea, prole domum.