Milesius sum Thales, aquam qui principem
rebus creandis dixi, ut vates Pindarus.
. . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Dedere piscatores extractum mari.
Namque hi iubente Delio me legerant,
quod ille munus hoc sapienti miserat. Ego
recusans non recepi et reddidi
ferendum ad alios, quos priores crederem.
Dein per omnes septem sapientes viros
missum ac remissum rursus ad me deferunt.
Ego receptum consecravi Apollini.
Nam si sapientem deligi Phoebus iubet,
non hominem quemquam, set deum credi decet.
Is igitur ego sum. Causa set in scaenam fuit
mihi prodeundi, quae tribus ante me,
adsertor ut sententiae fierem meae.
Ea displicebit, non tamen prudentibus,
quos docuit usus et peritos reddidit.
<En> £ggya para d'hata Graece dicimus;
Latinum est: «sponde; noxa praesto tibi est».
Per mille possim currere exempla, ut probem
praedes vadesque paenitudinis reos;
sed nolo nominatim quemquam dicere.
Sibi quisque vestrum dicat et secum putet,
spondere quantis damno fuerit et malo.
Gratum hoc officium maneat, ambobus tamen.
Pars plaudite ergo, pars offensi explodite.