Personae:
Nathanael, Mercurius.
N.
Unde venis?
M.
Domo.
N.
Quid agitur domi vestrae?
M.
Nihil tua refert.
N.
Fateor; sed familiares sic rogare fere solemus, perinde quasi rogemus, ‘Ut valetis? Quomodo se vestrae res habent?’
M.
De re aliena nimium percontari non decet.
N.
Taceo: sed videris mihi pro aetate nimis sapere.
M.
Nihil meum dico; id audivi saepe.
N.
Ego quoque non semel audivi.
M.
Cur ergo non uteris?
N.
Quia non semper in mentem venit.
M.
Imo quia tu es percontator; quae res non sine causa datur vitio.
N.
Habeo gratiam, quod me adeo amice moneas: posthac, adiuvante Deo, cavebo ineptus esse.
M.
Ita paulatim sapies.