Parcius iunctas quatiunt fenestras1
Iactibus crebris iuvenes protervi,
Nec tibi somnos adimunt, amatque
Ianua limen,
Quae prius multum facilis movebat5
Cardines. Audis minus et minus iam:
‘Me tuo longas pereunte noctes,
Lydia, dormis?’
Invicem moechos anus arrogantis
Flebis in solo levis angiportu,10
Thracio bacchante magis sub inter-
lunia vento,
Cum tibi flagrans amor et libido,
Quae solet matres furiare equorum,
Saeviet circa iecur ulcerosum,15
Non sine questu,
Laeta quod pubes hedera virenti
Gaudeat pulla magis atque myrto,
Aridas frondes hiemis sodali
Dedicet Hebro.20