O nova captivis facies tunc visa Tonantis,
Qui genus humanum rapuit de fauce draconis.
Vincula dissolvit, praedam patrique reduxit,
Armillaeque tetras percussit cuspide fauces,
Posse nec indulsit sanari vulnus apertum
115.0023A| Tunc mortis morsus praedictus voce prophetae
Exstitit, et partem rapuit, partemque reliquit.
Primus et ad vitam devicta morte triumphans,
Ter redeunte die, post haec surrexit ab umbris
Christus, et e tenebris lumen resplenduit orbi.
Ut sol post tenebras consurgit luce coruscus.
Condere quem densae nunquam potuere tenebrae.
Sic chaos exsuperans Christus, de morte migravit,
Atque pium celebri cum nomine Pascha sacravit.
Quo transivit enim lux est, et vita perennis,
Dans formam nobis tenebris exsurgere posse,
Si tamen illius celebremus dogmatis horam,
Lumine quam lunae numero signavit et almo.
Inferiora legas, si vis haec carmina nosse.