Quae modo Sarmatia est, quondam deserta fuerunt
Invia post magnas Deucalionis aquas.
Primus in haec Lechus populum deduxit agrestem
De patria pulsus seditione domo,
Dalmata vir, Phariis claro patre natus in agris,
Quos rapidus curvis Crupa pererrat aquis.
Colle super pulchro properatae moenia Gnesnae
Struxit et a nidis nomen habere dedit
Omne permotus, multas ibi namque videbat
Per vicinum aquilas nidificasse nemus.
Exsule patre sumus, sed plurima regna per obendi
Principia exsulibus dant sua, Roma notho.