(PL 53 0785B)
Pange lingua gloriosi praelium certaminis,
Et super crucis tropaeo dic triumphum nobilem:
Qualiter redemptor orbis immolatus vicerit.
De parentis protoplasti fraude factor condolens,
Quando pomi noxialis morsu morte corruit,
Ipse lignum tunc notavit, damna ligni ut solveret.
Hoc opus nostrae salutis ordo depoposcerat,
Multiformis proditoris arte ut artem falleret,
Et medelam ferret inde, hostis unde laeserat.
Quando venit ergo sacri plenitudo temporis,
Missus est ab arce Patris natus, orbis conditor,
Atque ventre virginali carne factus prodiit,
Vagit infans inter arcta conditus praesepia,
Membra pannis involuta virgo mater alligat;
Et pedes, manusque, crura, stricta cingit fascia. (0786B)
Lustra sex qui iam peracta, tempus implens corporis
Se volente natus ad hoc passioni deditus,
Agnus in crucis levatur immolandus stipite.
Hic acetum, fel, arundo, sputa, clavi, lancea,
Mite corpus perforatur: sanguis unda profluit.
Terra, pontus, astra mundus quo lavantur flumine.
Crux fidelis inter omnes arbor una nobilis:
Nulla talem silva profert fronde, flore, germine.
Dulce lignum, dulce signum, dulce pondus susti net.
Flecte ramos arbor alta, tensa laxa viscera,
Et rigor lentescat ille quem dedit nativitas,
Ut superni membra regis miti tendas stipite.
Sola digna tu fuisti ferre pretium saeculi,
Atque portum praeparare nauta mundo naufrago,
Quem sacer cruor perunxit, fusus agni corpore.