Temporibus certis excurrit quattuor annus.
Explicat et menses triplicatus calculus idem.
Hinc constat ternos complecti singula menses
Tempora, qui votiva Deo jejunia prisci
Instituere patres ternis celebranda diebus.
Horum me causas absolvere, chare, petisti.
Sed magis ex aliis te talia quaerere vellem,
Edere multiplici qui isthaec sermone valerent.
(0607A)Nam mihi sermonis nec copia suppetit ulla,
Arcanum neque quid sensus scrutarier istud.
Atque etiam si quid recti garrire videmur,
Ridetur, fastiditur, spuitur, laceratur.
Unde ego decrevi de talibus esse silendum.
Non ignota tamen perstat sapientia summi
Judicis, exacturus erit qui credita verbi
Cum lucro, veniens in majestate, talenta.
Lucra reportantes penetrabunt gaudia regni.
Servus iners tenebras tradetur in exteriores.
Id reputans, vereor celare quod Omnipotentis
Gratia multorum largitur ad utilitatem.
Accipe quapropter prognosse quod instituisti
Quaerere, et ut recte dictum sit, sedulus ora.
Singula complecti ternos jam tempora menses,
(0607B)Fatus eram, ternosque dies celebrare per unum.
Quodque cibi potusque superfluitate recisa.
Tres igitur menses totidem compone diebus.
Ut pro mense dies uno respondeat unus.
Non primo tamen aut extremo temporis ista
Mense celebrantur, medius sed ad ista dicatus.
Hinc sibi transactum conglutinat inde sequentem
Ut circumpositos vicino nectare perfiet.
Forsitan et menses qui sint et tempora quaeras.
Talibus officiis quod sanctio prisca relegat
Tempora, ver, aestas, autumnus, hiemsque vocantur.
Temperiem veris sacrant jejunia Martis,
Florigeroque nitent veluti vernantia sexto.
Junius aestatis hac cauma refrigerat unda.
(0607C)Temporis incentiva simul carnisque refrenans.
Quo potius fructu caeteris quam canet aristis.
Autumnum simili September opimat amoeno
Munere quam Bacchi festo jucundior isto.
Fruge monens jam collecta laudare datorem.
Ultimus e numero nomen sortitus et imbri.
Mensis eodem hiberna venustat tempora serto.
Et quanquam rigidis constringit rura pruinis,
Creditur hoc certe coelum reserare sereno.
Terrigenasque monet Christo accusare piatos.
Hoc etiam coelum jucundo rore rigatum.
Nubibus almifluis justum distillat in arvis.
Et nullum brutis fructum parientibus arvis
Viva salutiferum tellus producit hichyn.
Et licet his animam dapibus pinguescere scimus
(0607D)Et vitae causa fiant haec cuncta futurae.
Nemo tamen coeptum poteris percurrere collem,
Si desint alimenta viae, sumptusque laboris,
Nec tamen haec aliunde nisi abs auctore petenda,
Nec vetat haec a se nos poscere, sic tamen istis
Utamur mediis, veris ut in aethere fruamur.
Talibus ergo modis animarum commoda primum
Quaerantur post haec praesentis seria vitae.
Quis sine non potis humanum subsistere corpus.
Illa tamen quibus a superis non impediamur.
Et quia temporibus veniunt haec singula certis,
Temporibus quoque largitor laudandus eisdem,
Maxime laus quamvis ejus nunquam reticenda.
(0608A)Anni principium ver, principium quoque mundi.
Semina cunctarum frugum ver trudit ab arvis,
Fronde nemus vestit, tellurem floribus ornat.
Jam laetae vitis turgent in palmite gemmae.
Tunc armenta mares repetunt et gramina tondent,
Usibus haec nostris jussit servire Creator.
Serviat ergo Creatori devotio servi
Cui dedit haec arvis aeterna daturus in astris.
Aestas bella ciet, gentes aestate moventur.
His ut compressis tranquilla pace fruamur,
Liberiusque Deo secura mente vacemus.
Ecclesiae pietas pro natis sedula poscit.
Nubila cuncta fugans aestas mundumque serenans,
Prata secat, frumenta recondit, et horrea rumpit.
Pro quibus auctori grates fas reddere summas.
(0608B)Autumnus placidas praetexit collibus uvas,
Visu jucundas, esu tactuque suaves.
Quis pressis gratum distillant praela liquorem.
Arbore poma legit, per cellas una reponit.
Haec tellure ferente, sed Omnipotente jubente,
Immemores Conditoris, saeclique futuri.
Et quis spes nulla post haec supera aethera restat,
Potibus atque cibis distendant ilia largis.
Hanc sibi pro summo reputantes munere partem
Christicolas agitare decet convivia parca.
Et jugibus votis precibusque instare profusis,
Supplicibusque Patrem rogitare precantibus almum.
Adjumenta viae ferat haec, non praemia ponat.
Conferat ista solo donec horum indiget usus,
Servet at illa polo, quibus est sine nemo beatus,
(0608C)Frigore brumali tandem tellure rigente,
Frugibus exhausta, nec jam patiente ligonem.
Nullus honos campis, florum jam nulla venustas,
Torpentes invitat hiems genialis ad ignem,
Otia, luxuriem, potumque cibumque suadens.
Convenit haec precibus parco et compescere victu,
Illecebras carnis castiget inedia ventris.
Temporibus discreta suis jejunia dixi,
Rebus ut hoc etiam observatio sancta caducis,
Conducat carnis dum compede nectimur arcta.
Restat adhuc aliquid sacratius insinuandum.
Ecclesiae siquidem haud aliis sacrare ministros
Mensibus usus habet, necnon et solibus isdem,
Ut per grata Deo jejunia corde piati,
(0608D)Dignius assumant altaris munia sacri.
Usus at iste tamen, non humana arte repertus,
Ecclesiae proceres illum sacer atque senatus,
Coetus apostolicus divino Pneumate plenus.
Instituit sacrumque dehinc transmisit habendum.
Paulus apostolico dudum sacrandus honore.
Auspicio tali Barnabas necne dicatur.
Nam Scriptura refert verax veraciter illos,
Cum precibus jejunasse prius, sic ad ista vocatos
Quosque pari voto comitata caterva piorum,
Impositis manibus, doctores misit in orbem.
Spiritus aetheria veniens quoque sanctus ab aula
Jejunos quos reperit orantesque replevit.
(0609A)Ergo suis simili hunc etiam fratione ministris
Ecclesiae devota fides exoptat adesse.
Hoc sine nempe Deo condigne nemo ministrat.
Nec placet ulla Deo tali non igne cremata
Victima, nec aliter gratum sibi spirat odorem.
In re tam summa nec ipse vacare dierum,
Mysterio numeroque coruscans creditur ordo.
Quam bene per ternos jejunia Christicolarum,
Solvuntur soles, trinum qui numen et unum,
Trinum personis, unum deitate fatentur:
Nec minus et sacer est factis in talibus ordo.
Quartus enim sextusque dies ac septimus istis
Nonnulla ratione sacris reputatur agendis,
Sed primos quarta feriam sextamque vocantes,
Sabbati ab antiqua mutuamus lege vocamen,
(0609B)Mercurii Venerisque dies hos prisca vocabat
Aetas, falsorum venerans portenta deorum,
Saturnique patrem quem credidit esse deorum.
Quarta nempe die truculentus proditor olim
Ascita pactum fecit sibi plebe nefanda,
Traderet ut Christum quo laetificavit iniquos.
Cum gaudet mundus par est moerere fideles.
Rursus eis gaudentibus hos moerere necesse est
Hac devota die jejunet concio Christi.
Qua conspirat iniqua cohors in sanguine Christi
Certent hi precibus, cum certant fraudibus illi.
Condidit in sexto, lapsumque revexit homonem.
Omnigena hic et ibi factor pietate redundans,
Nec vero peccasse die fortassis eodem,
Ac paradisiaca propulsum sede negarim,
(0609C)Quo magis ergo die frenanda libido ciborum,
Quam nece quo merita est punita libido ciborum,
Hac quoque mortificare decet terrena redemptos
Membra die qua morte Auctoris vivificantur.
Septima cum precibus jejunia casta reposcit,
Hac chorus ille sacratus apostolici ordinis olim,
Injusta pro morte pii lugendo magistri,
In sacram protelabat jejunia noctem,
Praestolando resurgentem ut praedixerat ipse,
Fluxit abhinc mos ecclesiasticus iste saluber,
Sabbata jejunent Christi per singula servi,
Exspectentque suum redeuntem a funere Regem,
Morte triumphata spoliis Acherontis onustum.
Haec de sacrata serie dixisse dierum
Sufficiat, nunc Ecclesiae hanc aptare ministris.
(0609D)Collibet his qui altari accedunt sorte diebus,
Sex hujus saecli discurrunt ordine certo
Aetates, quarum quarta legem atque prophetas
Praecipue constat viguisse, scientia quorum
Altaris semper debet comes esse ministris.
Providere patres hoc ipsum significare.
Officio nam et ob hoc geminatur lectio sacris
In quarta semper feria per tempora cuncta.
Sexta aetate Deus hunc venit visere mundum
Factus homo, in quo concordant lex atque prophetae,
Signat hoc una die legitur quae lectio sexto,
(0610A)Septima cum senas habeat, titulat duodenas.
Romana quod in urbe caput quae dicitur orbis,
Ob populos varii sermonis in urbe fluentes,
Tum Graeco tum Romano sermone leguntur.
Taliter ex senis fieri constat duodenas.
Non sensu vario, sed tantum dispare bombo.
Hac etiam feria benedictio praesulis ore
Confertur, Christi formam tenet ipse sacerdos,
Coetus apostolicus totidem in lectoribus astat,
Diffundens variis coelestia dogmata linguis.
Septimus atque dies, divinum Pneuma, figuras,
Pneumatis ipsius septena charismata namque
Homonymus Jesu describit ab inde propheta.
Ergo suos Christus benedicens ipse ministros,
Munere corda insignit eorum spirituali,
(0610B)Cur tamen hoc numero signetur Spiritus almus
Dicere non possunt nostrae jejunia linguae.
Sed tamen ipse solet rudentum solvere linguas
Humanas, ut rite queant proferre loquelas.
Omnia quem propria collaudant voce creata,
Qualiter hic igitur aptetur calculus illi,
Ut mihi dignetur reserare fideliter edam.
Ipse stylum tamen, ipse manum regat, oro, loquelamque,
Ut se digne queat noster depromere sermo
Nullam cerno tamen quem dividat heptadem almam,
Indivisa manet, partes quia respuit aequas.
Unanimes quoque reddit eos quos Spiritus implet.
Vel quia septenis discurrunt saecla diebus.
Spiritus omnigena monstratur dote replere,
(0610C)Majestate sua quos dignos judicat esse.
Sed tandem redeamus ad intermissa parumper,
Dicamusque dies operi cur septima tanto
Maxime deligitur, vel quid numerus velit iste.
Quattuor atque tribus septem constare videmus,
Quattuor ex totidem corpus compactum elementis,
Tres animam signant triplici ratione eluentem.
Ast animae conjunctum corpus format homonem.
Quattuor ergo tribus hominem coeuntia reddunt,
Sed tria de superis manantia quattuor imis.
Quae superis veniunt vegetant terrena potenter,
Tunc tamen ista bene si copula nexa cohaeret,
Et tria conficiunt septem conjuncta quaternis.
Exterior cum homo, et interior conjurat amice,
Et mens carnali, vitiorum peste subacta,
(0610D)Imperat, ac luteum subservit ad omnia corpus,
Hic offert domino libamina grata minister.
Tres etiam fidei praetendere symbola possunt,
Trinum nempe fatemur et unum credere nosmet,
Trinum personis unum deitate perenni,
Quattuor at totidem virtutibus astipulantur,
Quis manet insignis cujusquam vita fidelis,
Quattuor ergo manent fieri quid debeat atque
Cultorem exercent fidei ne torpeat otio,
At tria propter quid faciat quodcunque laborat,
Quattuor ergo tribus, tria constat egere quaternis.
(0611A)Nempe fide sine nemo placere Deo valet unquam,
Nec placet hunc quisquis nudo sermone fatetur,
Mortua quippe fides, quam non comitabitur actus,
Sed tria cognatis socientur jure quaternis,
Alma fides operi concordet, opusque fidei,
Ut post in summam pulchra compage redacta,
Septenam pariant per saecla futura quietem,
Septima quippe dies requies est dicta creantis,
Hanc sacri semper debent optare ministri,
Actibus atque fide suspirent semper ad istam,
Admoniti semper numerorum cardine sacro.
Debet apostolici quoque dogmatis esse minister,
Haud expers numero quod designatur eodem
Partibus ille suis alternae multiplicatis,
Culmen apostolici duodenum signat honoris,
(0611B)Sive quater dicas ternos, ter sive quaternos,
Tramite diverso callem aggredieris eumdem,
Septimus ergo suis duodenum partibus explet,
Et merito modo quo septena charismata mundo
Excellenter apostolicus primum edidit ordo
Ergo dies rebus tantis electa gerendis,
Hortatur dignos sese praebere ministros,
Doctrina fidei cum dote spirituali.
Fessa camoena jugem festinat rumpere finem,
Pauca reluctantem revocant sed feria vatem,
Sabbati adhuc nosmet non contemnenda morantur
Otia, quae cogunt causas exponere tantas,
Cur non nos aliis liceat sacrare diebus,
Error quippe novus nostro sub climate nuper
Exortus serpit, cui respondere coarctor:
(0611C)Pontifices siquidem nostri qua Christus Averno
Surrexit, celebras haec redit solemnia tentant,
Quis si nulla foret quae reddi causa valeret,
Debuit auctorata patrum satis esse vetustas,
Sabbati ad ista diem quos muna semper agenda,
Delegasse liquet, vespertinum quoque tempus.
Justum quippe putaverunt haec temporis hora.
Sacerdos tractanda quibus pia victima constat,
Tempore quo est eadem mactata crucis super aram
Victima, quos quia jejunos haec sacra reposcunt.
Non sunt hac celebranda die qua vita revixit,
Jejunare die mos ecclesiasticus illo,
Nam perhibet quoniam turpe est moerere redemptos,
Devicta cum surgit eorum morte Redemptor,
(0611D)Vespere jejunos igitur cum talia poscant.
Praefatoque die cuiquam sit Christicolarum
Jejunare nefas, alius quaeratur ad ista,
Aptior ac nullus mihi praecedente videtur
Sabbato, in hoc etenim vigilantes censeo servos,
Ac sobrios: larga quoque dapsilitate piatos,
Victorem praestolari de scammate Christum,
Ejus in occursu, dignosque parare ministros.
Nec illud nos praetereat, quod septimus istis
Jure dies sacris antiquo est more dicatus,
Nam gradibus totidem respondet calculus idem,
(0612A)Septem quippe gradus hi sunt quae nac luce sacrantur,
Quos quia perlongum est exponere nomina tantum,
Dicemus quoniam fastidia longa cavemus,
Claviger et lector, exorcista, acolythusque,
Hypodiaconus, et levita et presbyter ipse,
Pontificem sane non ista lege teneri
Dicimus, hinc etenim festiva luce dicari,
Maxime qua Christus laeto surrexit oportet,
Cujus in Ecclesia personam ferre videtur,
Rectius ergo die quo sublimabitur iste,
Quam quo sublimis de morte revertitur ille:
Ut sic Ecclesiae relevet nunc iste dolorem,
Sicut apostolicum tunc depulit ille timorem,
Et velut ille resurgens exhilaravit amicos,
(0612B)Sic sibi commissos hic nunc soletur alumnos,
Constat enim quia cum decedit episcopus isthinc,
Abscessu capitis tristari membra necesse est,
Cumque reformatur divina sorte vocatus,
Ecce alacres cuncti posito moerore resultant,
Surgentem velut excipiant de funere Christum,
Quapropter quisquis defuncti in sede locatur,
Hac nobis ratione videtur et alter et idem.
Nec illud ratione reare carere dies quod
Primus et octavus suffecto praesule gaudet,
Ordine qui octavus perstat sed culmine primus,
Septem quippe gradus praefatos scandat oportet.
Post tanto primatus sublimet ut honore.
Ecce typum quoque fert et in hoc antistes Iesu,
Non tantum quod morte die hac surrexerit ille,
(0612C)Verum idcirco die Christus surrexit in ista,
Ut pateat quia principium sit finis et ipse,
Ex quo cuncta fluunt, ad eumdem cuncta recurrunt,
Primus et octavus, quia Conditor atque Beator.
Ipse creavit enim ipse octava aetate beabit.
Vos rogo, pastores, subtiliter inspicientes
In quanto vos Christus honore locarit, at ipsum
Collatum rursus quo fasce gravarit honorem.
Sic gregis este caput, summi ut Pastoris adesse
Membra queatis, ut ex illis non vestra, sed ejus
Lucra requirentes ab eodem pascua vitae
Sumere possitis, commissa plebe sequente,
Non vos ira truces reddat, non gratia molles,
Quos Christus evocat laeto, vos solvite vinclo.
(0612D)Pascite pane gregem Domini nunc spirituali,
Angelico vos pane frui concedat ut ille,
Exemplo mage quam sermone gerenda jubete,
Tunc recto ad vitam ducetis calle futuram,
Si factis illam moneatis et ore petendam,
Gallus uti propriis semet prius excitat alis,
Sic demum aurorae venientis praecinit ortum,
Sic ad agenda manum praesul quae dixerit ore,
Exerat ipse prior, mihi tunc audire libebit,
Munus ab ore manuque patres contemnite, quaeso;
Excaecant etiam sapientes xenia crebra,
(0613A)Simonis exitium, lepram vitate lezi,
Callidus iste sacrum sibi Pneuma putavit emendum,
Charius infelix quod posset vendere multis,
Quodque Deus gratis offert, venale putavit,
Unde miser barathri dimersus ad ima profundi
Truditur, inferno dum praecipitatur ab alto,
Sidera qui levitate petens in Tartara demens,
Corruit ablatis nequiens incidere plantis,
Dum male collatis altum petit aethera pennis.
Alter et ipse parem molitus texere fraudem,
Indultam larga Domini pietate salutem
Accipio, pretio dum gliscit vendere morbo,
Quo fuerat qui dignus erat relevatus eodem;
Multatur tota cum posteritate misellus.
Haec jugiter metuenda patres exempla cavete,
(0613B)Munia quis imponatis perpendite sacra,
Justis ne subducentes tribuatis iniquis,
Saepe recensentes summus quod doctor alumno
Praecipit, ut nulli citius necdumque probato
Imponendo manus pravis communicet actis,
Sic et vos nisi discussis examine longo
Sacra ministerii committere jura cavete.
Ne mihi succensete, precor, patres venerandi,
Morbida pastores quod ovis praesumo monere.
Saepius Omnipotens junioribus abdita pandit,
Lege nec arctatur divinus Spiritus ulla,
Consilium domino persaepe dat utile servus.
Ista per excessum de praesulis ordine dicta
Sufficiant, tandem redeamus ad intermissa.
Dicendum quid velit sibi lectio paucis.
(0613C)Septimus iste dies sibimet quam vindicat unus,
Quod septem requiem designent saepe relatum,
Ast operi senos aptamus convenienter,
Hoc etenim numero bonus omnia condidit Auctor,
Saecula discreverunt senis aetatibus ista,
In quibus assiduo requies speranda laboris,
Nec sane series est contemnenda tomorum:
Quattuor ante sacra quam consecratio fiat;
Quinta sub articulo decurritur ordinis ipso;
Sexta diurna manet, solito quae more refertur.
Quattuor ore gradus monuit Psalmista canoro,
Praecipua semper benedicere laude Tonantem,
Israel Aaronque domum, Levi quoque, necnon
Et quicunque timent Dominum de gentibus illis.
Israel Hebraea signat de plebe vocatos,
(0613D)Pontifices sacros Aaron domus inclyta pandit,
Exprimit at reliquos Levi domus ampla ministros,
At Dominum metuens vocitatur caetera plebes
Omnis; in his autem consistit turba fidelis,
Lectio quod signat praecedens rite quaterna.
Hae quoque mutantur per tempora quattuor anni,
Temporibusque leguntur eisdem convenientes.
Quinta semper eadem recitatur et ordine eodem;
Unde liquet quoniam ad tempus non ista refertur.
Ergo viros spectat specialiter ista sacrandos,
Ardentis reserens incendia saeva camini,
Quis justos hostis perstabat adurere saevus.
Stinguitur haud tamen his divini fervor amoris,
A quo nulla pios revocat stipulatio mundi;
(0614A)Et quamvis instanter eos trux urgeat hostis,
Ignibus assiduis vitiorum fomite pastis,
Quique Deo digni existunt illumque precantur,
Ipsius auxilio procul ignea tela repellunt;
Et licet ille deis cervicem flectere falsis
Suadeat, ut nunc narratur fecisse tyrannus,
Cogere ad istud eos nulla ratione potestatur,
Ut quos nulla sibi prosternit dira Cupido,
Nec sculptum blanda venerantur imagine nummum.
Ad quod signandum mos est hac in prece semper,
Ex illa quae est edita, post illamque refertur,
Erectos atque stantes orare fideles,
Nec genua ad terram curat deponere quisquam,
Cum reliquis studeant hoc preconante ministro,
Poplitibus flexis stratique solo tenus omni
(0614B)Corpore contrito Dominum quoque corde precari,
Ut pateat distantia quanta sit inter eorum
Illorumque preces, qui numina falsa verentur,
Cum prosterni illi dicuntur, stare volunt hi.
Sed quia fornacis fit mentio semper in istis,
Ordinibus libet indignare quod inde quaemus
Elicere, haud tam crebra iteratio cassa putanda est.
Nullus ad officium divini accedere cultus
Rite potest quem non tentatio dira probarit,
Haec non immerito flammis signata camini,
Attestatur idem Scripturae pagina sacrae:
Vas veluti Samium fornax examinat urens,
Haud aliter justum tentatio purgat acerba,
Nec quod elegit Dominus succumbere norunt,
(0614C)Ipse etenim vires in se fidentibus addit,
Qui cum victores fuerint certaminis, ut jam
Ignibus excelsum valeant laudare sopitis,
Jucundumque Deo reboare fideliter hymnum.
Rite ministeriis possunt aptarier almis,
Munia non illis aliter committere tanta
Censeo, ni valida veluti fornace probati,
Per multos discant coelestia adire labores,
Quatenus aeterno socientur in aethere Regi,
Cujus hic obsequiis devoto corde ministrant,
Quique suos secum fore dixit in arce ministros,
Innuit hoc illis semper praemissa camini,
Mentio, deinde sequens extinctis ignibus hymnum,
Hic bene certantes, illic cantare quietos.
Omnibus erga illos igitur jam rite peractis,
(0614D)Fulmine mox Paulus illos tonitru excipit, et quae
Sint peragenda dehinc hortansque minansque praefatur,
Et recte Testamentum Vetus ante sacrandum,
Inde Novum legitur Domini jam in sorte redactis,
Admoneantur uti vitam moresque novare,
Atque novum vetere exuti sectentur homonem,
In sortem quicunque Dei transire merentur.
Nec vacat hoc Veteris quod primum quinque leguntur
Sexta Novi, sed quinque sacrandis, sexta sacratis.
Aetates pressae caligine quinque fuerunt,
Sexta novo totum respersit lumine mundum.
Et quicunque sacris Domino miserante dicantur
(0615A)Officiis, tenebras pellant erroris aviti,
Ad lucemque novam studeant migrare necesse est.
Quinque per aetates servili quique timore
Per servum missa serviebant lege Tonanti,
In sexta nati jam dicimur Omnipotentis,
Et regale genus, regale sacerdotiumque,
Membra Sacerdotis summi Regisque per omnis.
Participes autem existant licet hujus honoris,
Quique Deum concordi mente fatentur et ore,
Praecipue tamen hi qui participare merentur
Nominis atque sacerdotis dicuntur et ipsi.
Hi vetere ac servili igitur formidine pulsa,
Natorum servire magis gratentur amore,
Sicque sacerdotes se severissime norint,
Ne tamen hinc illos elatio pulset inanis,
(0615B)Quamque graves humilesque ministeria ista requirant.
Qui sequitur presso signat modulamine tractus,
Quod talis humilem pandat modulatio mentem,
Plurima sunt exempla quidem, sed sufficit unum.
Vindicat hunc semper sibi quadragesima cantum
Quo Christi populus nullo mage tempore semet
Submittit, jejunando atque precando benignum;
More dehinc solito fiunt solemnia missae.
Cum sibi conveniant cuncta haec pulchro ordine rerum.
Judicioque his nemo resistere quiverit aequo,
Quantum desipiat liquida ratione patescit,
Judicat haec alio quicunque die celebranda,
(0615C)Illo quem statuere Patres temere intermisso,
Officium hoc alius cum non sibi vindicet ullus,
Et statuta Patrum nulla ratione priorum
Vellere conveniat, Paulo doctore jubente;
Angelus excelso veniens si forsan Olympo,
Et vobis aliud cupiens imponere dogma,
Tentet ab hoc fidei . . . . . deflectere calle,
Quam per nos Dominus voluit diffundere mundo,
Ac si blasphemum laribus propellite vestris,
Nec minus hoc etiam Scriptura fatetur avita:
Antiquos fines ne transgrediare parentum.
In tumidum fragili cum lintre cucurrimus aequor,
Quae licet illisa scopulis, quassata procellis,
Littoris optata tandem tellure potitur:
Nec vero mirum discrimina plura tulisse,
(0615D)Intentata prius sulcavimus aequora cuiquam;
Nam quos Romanae extollit facundia linguae,
Antiquis trito nituntur tramite cuncti,
Scylleum pelagus Maro remige sulcat Homero,
Pindarico vates incedit calle Sabellus,
Lucilium sequitur satyrae mordacis amator,
Comicus eximio regitur doctore Menandro,
At nostram ductor praecessit nemo Thaliam.
In scabros impegit ob hoc erronea cautes,
Sed spirante Deo Zephyris felicibus acta,
Jam portus pleno tandem subit hostia velo.