CADA PIEZA VIVE EN UNA DIRECCIÓN · NADA VIVE EN UNA SOLA SALA  

PoetósferaLa BibliotecaPetrus Ravennas

Petrus Ravennas · Renacimiento

Foenix — Poema 2

latín

Venimus exterina sub celsa palatia luce

Curia conscriptos qua capit ampla patres

Teque ibi carminibus primum censere cremonam

Sensimus. et laudes connumerare suas

Et sit quanta tuae celeris facundia linguae

Quam per ingenium vel quasi maius habes

Cedit enim ingenio tibi regulus imbribus oris

Iseus manans tullius eloquio

De memori vix mente licet contingere quique

Mortalem quoniam praeterit illa fidem

Nunc equidem de te rumor praecesserat ingens

Inuentus multo maior es ipse tamen

Eloquar hoc fiat si non iniuria cuiquam

Aut deus aut toto es primus in orbe virum

Salve igitur tenuesque meos dignare libellos

Perlegere: accipiunt verba clientis heri

Vtque deus placida gaudet se voce rogari

Dona dehinc gratis tradere supplicibus

Sic tu quaeso neges mihi non praecepta praecanti

Quae memor hoc valeant efficere arte caput

Haec si praestiteris quamuis tibi maxima fama est

Illa tamen crescent carmine et ore meo.

Sigue explorando

Por su autor
Petrus Ravennas · 3 piezas más en la casa
Dónde vive
La Biblioteca

← Foenix — Poema 1Foenix — Poema 3 →

Expediente

Autor
Petrus Ravennas
Título
Foenix — Poema 2
Lengua
latín
Época
Renacimiento
Sala
La Biblioteca
Identificador
ws-la-foenix-poema-2--petrus-ravennas-635394
Cita recomendada
Petrus Ravennas, «Foenix — Poema 2», Poetósfera, poetosfera.com/p/ws-la-foenix-poema-2--petrus-ravennas-635394.html

Las obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.