CADA PIEZA VIVE EN UNA DIRECCIÓN · NADA VIVE EN UNA SOLA SALA  

PoetósferaLa BibliotecaIovianus Pontanus

Iovianus Pontanus · Renacimiento

Eridanus — XVII. Ad Stellam.

latín

Nudasti, mea vita, sinus et sponte papillas
admostique meam pectora ad ipsa manum
oraque cum teneris iunxisti nostra labellis
sedistique meo sarcina grata genu;
5cervicemque amplexa, levi mox victa sopore
concidis in nostrum languida facta sinum,
longaque post fessos suspiria claudis ocellos,
dum tibi sopitae serpit ad ossa quies.
Ipse tibi tenuem procuro sedulus auram
10 composita et moveo lenia flabra manu,
ipse tibi somnos cantu levo, cantus amores
Sarnidis et Fauni dulcia furta refert:
« Faune, veni, tibi Sarnis adest ad flumina nota;
ad notas salices, candide Faune, veni.
15Ecce tibi niveum violae cum flore ligustrum
iungo et Puniceis lilia cana rosis;
roscida servantur, legi tibi quae modo, fraga,
fragaque quot totidem basia et ipsa paro.
Huc ades, o formose, tibi nam nuper ad amnem
20 siccavique meam disposuique comam,
Pierides compsere caput, dum corpus et ipsae
et crinis flavos molliter amne lavant,
inde comam Assyrio certatim unxere liquore;
inde Arabo nostrum spirat odore caput.
25Quin citharam docuere et me fecere magistram
et data pro magno munere eburna chelys.
Faune, veni, te Sarnis amat, suspirat et unum
et parat in niveo gaudia multa sinu,
fistula te et calami vocitant, vocat aestus et unda
30 auraeque et murmur subsilientis aquae ».
His ego mulcebam somnos. Tibi purpura mollis
tingebat niveas flore decente genas,
qualis ubi ad thalamos Hebe deducta mariti
ad cupidi erubuit basia prima viri.
35O quotiens sparsos, errant dum fronte, capillos
collegi blanda disposuique manu:
sic Lede placitura fuit, sic uxor Orestis,
atque Helene, dixi, sic quoque culta fuit.
Et modo compositum reieci in colla capillum
40 et dixi: Hac placuit Laodomia coma.
O quotiens teneras variavi flore papillas,
et dixi: Charites sic coluere sinum.
Ornabam gemmis digitos: ad Pelea quondam
vecta Thetis niveam sic tulit ipsa manum;
45brachia nudavi: Aurorae sunt brachia, dixi;
admovique cavae roscida poma manu:
sic rear ad virides myrtus requiesse Dionem,
poma manu Paridis dum tenet illa sui,
ipsa sinu ambrosiam spirat, perque ora recursant
50 blanditiae et grato mixtus honore decor.
At tibi perque genas roseisque infusa labellis
ludit et in tenero gratia amica sinu,
et quotiens blandos somno recludis ocellos,
crediderim vel te posse movere deos.
55Quosque moves; verum custodia nostra tuetur,
teque meo patior non abiisse sinu.
Tunc ego non suxisse quidem, libasse labellum,
sed tibi sopitae nil nocuisse velim;
sic levis ad summum florem de rore liquenti
60 libat et e tenero gramine lingit apis.
Oscula libabam, quae tu, velut excita sonino,
excipis atque aliquid velle videre loqui ;
velle loqui dum visa, simul dum basia carpo
auraque de molli ducitur ore mihi,
65dum ludo improbius, tua duriter ora momordi:
« Hei mihi», clamasti; sic iubet ipse dolor.
« Hei mihi », clamavi, « parcas mitissima », dixi.
Parcis et in solito es blanda refusa sinu,
colla notas et labra notas; mox ulta dolorem
70 risisti, et gratos movit uterque iocos.

Sigue explorando

Por su autor
Iovianus Pontanus · 334 piezas más en la casa
Dónde vive
La Biblioteca

← Eridanus — XVII. Ad Franciscum Aelium.Eridanus — XVIII. Ad Stellam. →

Expediente

Autor
Iovianus Pontanus
Título
Eridanus — XVII. Ad Stellam.
Lengua
latín
Época
Renacimiento
Sala
La Biblioteca
Identificador
ws-la-eridanus-xvii-ad-stellam--iovianus-pontanus-e6feab
Cita recomendada
Iovianus Pontanus, «Eridanus — XVII. Ad Stellam.», Poetósfera, poetosfera.com/p/ws-la-eridanus-xvii-ad-stellam--iovianus-pontanus-e6feab.html

Las obras de dominio público se reproducen íntegras, con atribución y en la ortografía de su impreso. ¿Ves una errata o conoces una fuente mejor? Escríbenos desde Sobre la casa.