Quid querulae arboribus strepitis, quid murmura, silvae,
vestra sonant, mox et triste siletis aves?
Scilicet et tepidos soles auramque Favoni
optatis, dum ver pectora laeta fovet,
5dum faculas Venus accendit, dum ventilat ignes,
dumque Amor e plena tela iacit pharetra?
Me miserum, quid ver, Veneris quid quaeritis ignes?
Has faculas, hoc ver pectora nostra dabunt.
Quaerite, aves, qua nostra volant suspiria, et illic
10 membra fovete igni, corda adolete face;
qua volitant, illic fervent incendia et illic
excitat igne faces, temperat arma Venus.
Quid maestae in stabulis, pecudes, frondentia veris
tempora et optatis florida prata sequi?
15Frigoribus mediis, media nive gramina vobis
praebuerim, e lacrimis gramina nata meis:
e lacrimis sata prata meis, frondentia rura
perque gravis hiemes frigora perque virent.
Has Amor, has dolor, ipsa Venus sine fine ministrat
20 et sine fine quidem pabula nostra virent.
Pascite, pascendo crescunt sata, crescit et umor;
iam mihi crescit amor, crescit et usque dolor.