Et vivo, et morior. Quid inanes demoror auras?
Quid juvat, ambiguis nectere fata moris?
Construe perpetuis halantem floribus urnam,
Et tumulum nobis pone superstes, Amor.
Hic sepeli miserum, et lacrimis adsperge jacentem,
Et duo marmoreis carmina caede notis.
Et vivo, et morior. Possis in amore, viator,
Et quo vivo, mori; et vivere, quo morior!