Etesiarum Gratiae, vagorumque
Favoniorum, Sarmataeque tibicen
Septemtrionis, et Britanne cum Cauro
Apeliota, regis Aeoli turmae,
Circumvolate praepetes meum florem,
Blandoque laetum sibilo salutate:
Dulcesque malas floreamque cervicem,
Corallinumque floris aurei labrum
Non flante naso, nec tumentibus buccis,
Sed complicatis osculemini labris:
Sed ante frontem mystacasque nimborum
Abradat Auster, et novacula veris
Morosus udam tondeat Notus barbam,
Ne recta puris obstet osculis seta.
Tum vero sudi Gratia decens vultus
Tam delicatum basiabitur florem,
Et lenis aurae murmur insusurrabit.
Adsint et omnes graminumque florumque,
Omnesque castae Chloridis venustates;
Suasque vadant ordinata per turmas,
Argenteorum castra lilietorum,
Et aureorum copiae rosetorum.
Omnes supina supplices coma, reddant
Suo tributum laudis Imperatori,
Novamque veris gratulentur aetatem.
Neu sit pudori liliisque nardisque,
Pronisque calthis, cernuisque verbenis,
Rogare velle floridae juventutis
A liberali Rege praerogativam,
Et castitatis impetrare decretum.
Exinde pulchra convocentur ad signa
Sub castitatis Rege militaturi,
Tecti rubente fusilis comae crista
Duces acanthi, militesque verbenae,
Amazonumque prima turma caltharum.
Eant et Indi protinus granadilli,
Et expeditis spiculisque clavorum,
Hirtisque spinis lanceisque fiagrisque,
Contra furores audeant Dionaeos
Veneficorum senticeta philtrorum,
Herbosa contra tela, Cyprios flores,
Amasiosque dimicare Narcissos.
Morare, miles? et vocante Bellona,
Sparsi per hortos otiamini, flores?
Flos, ecce, vestri primus agminis ductor,
Pro castitatis laude proeliaturus,
Se Martiali collocavit in campo.