Hei mihi, quam longo currunt duo flumina tractu,
Lumine, Christe, tuo: lumine, Virgo, tuo.
Currit ab alterno crystallinus imber ocello,
Quum crystalla suis ungeret amnis aquis.
Me miserum, sed nemo venit, qui colligat unquam,
Virgo, tuas lacrimas, parve Puelle, tuas.
O Puer, o Virgo, lacrimas ne sistite, donec
Naufraga sub vestris terra sedebit aquis.