Ardalio sacros deridet carmine ritus,
Festaque non aequa voce theatra quatit.
Audiit Omnipotens: Non est opus, inquit, hiulco
Fulmine; tam facilem, gratia, vince virum.
Deserit illa polos, et deserit iste theatrum,
Et tereti sacrum volvit in ense caput.
Sie, sic, inquit, abit nostrae comoedia vitae:
Terra, vale; coelum, plaude; tyranne, feri.