Ut revelatus Stephanus micabat,
Ossa sunt ejus celeri meatu
Africanorum steriles per agros
Sparsa serendo.
Flore de quorum mulier medelam,
Dante praejecto, meruit, patrono,
Quos tenebratis oculis propinquans
Vidit aperte.
Messe de quorum medicina dulcis
(0060B)Devehenti pontifici fidelis
Venit, ut nec fistula parva morbo
Jam superesset.
Calculi morbus nimius, vetusque,
Quo laborans Eucherius periret,
Temperamento Stephani salubri
Est superatus.
Mortis et saevum Stephanus periclum,
Veste signata ac citius remissa,
Sic repressit, presbyter ut salutis
Munera ferret.
Martialis tu, Stephani gemella
Sospitans cura, Dominum potentem
Mortis et vitae celebrare Christum
Saepe solebas.
(0060C)Stephanus quondam podagram removit
Caelitus latis precibus benignis,
Vel revelato medicantis usu
Blandus iatri.
Cum puer, sueto pueris jocandi
More, inter boves tereret terendus;
Stephano, exstinctus, medicante . . . . . .
Est revocatus.
Nonna desperans reditum de arcta
Fauce mortis, mox tunicam beato
Stephano misit, moritur, reducta
Qua reviviscit.
Bassus et Natam simili medela
Mortuam vitae revocavit, horis
Stephanum multis lacrymis misertum
(0060D)Mollificando.
Filius parvus, patris omne charum,
Spiritus jam jam vacuus calore,
Stephani tactus oleo revixit,
Morte remota.
Haec Eleusinus Stephanum patrare
Audiens, natum exanimem ferebat,
Martyrum Christi manibus medendum,
Estque ita factum.
Aemulans Petronia quem misella
Stephanum pernix medicum requirit,
(0061A)Fascino spreto, celerique gaudet
Munere sancti.
Paulus autem, Palladia sorore
Se per orbem comitante latum,
Stephani nutu caruit tremore,
Ac soror ipsa.
Haec mihi doctor retulit peritus,
Nomen Augusti merito retentans,
Quae tibi, praesul venerande Ruodbreckt,
Pango tenenda.