Hyster, ut indignum faueas transire poetam,
Te precor, et placidum cede benignus iter.
Nonne uides magnis uexata carina procellis
Vt nequit inceptam continuisse uiam?
5 Inuida uentorum rabies et dira malorum
Fata meum cupiunt abbreuiare diem.
Promerui, fateor, mediis iacuisse sub undis
Et fieri magnis piscibus esca tuis.
At tu, si ueterum uera est sententia uatum,
10 Numen habes: numen cunuenit esse pium.
Da spatium uite, da fluctus esse quietos,
Daque uiennenses me reuidere domos.
Hinc ego rauraco quantus de monte feraris
Et quantus dicam rura sueua seces,
15 Norica quam pulchro percurras flumine regna
Quamque tumens Eni lata fluenta bibas
Et quam te placido susceperit Austria uultu
Pannonieque planis ut remoreris agris;
Vt Tribalos lambis, ut diuuidis inde Valaccos,
20 Vt scythicis prebes pocula larga uiris
Vtque dein bis ter Euxini in uiscera mersus
Optima nauigio flumina magna uehis.
Hec tibi, si placeant, reddentur premia; namque est
Immemor accepti nemo poeta boni.