Quid retines nostram, caesar Friderice coronam?
Fausta unquam genti non fuit illa tuae,
Testis erit primae fraudatus flore iuventae,
Henricus, Stephano quem pia Gesla dedit.
Testis bis pulsi letum miserabile Petri,
Ac Salomoniacae, crebra ruina, fugae.
Testis quin etiam spoliati casus Othonis,
Nec non Alberti, mors properata, tui.
Testis et ille tua puer enutritus in aula,
Qui nuper thalamos occidit ante novos.
Horum tu, si quid sapies, exempla timebis;
Felix, alterius qui cavet ipse malo.
Nec tanti facies tam vani nominis umbram,
Fatorum ut similes experiare vices.