Epigrammata (Pannonius) — 374. AD POLYCARPUM

Gratulor a terra, salvum rediisse, Latina,
Numina nec votis, surda fuisse, tuis.
Gratius hoc fiet, si nos, Polycarpe, revisas,
Ni post tam longum, tam breve taedet iter.
Quando ego te tota suspensus luce tenebo,
Narrantem vastae, dura pericla, viae?
Quis status Ausoniae, quae sint ibi tempora rerum,
Quas urbes, quales videris ipse viros.
Quodsi non fallit cupidam, spes irrita, mentem;
Tota, tuo nobis pectore, Roma, venit.