Si Marcellorum componas facta duorum
Romani Venetus, vincet avi acta nepos.
Transeo quam praestet servatam Brixia Nolam,
Quantum septenas, perpetuae, trabeas;
Nunquam illi visas, toties hic contudit Alpes,
Vecta illi caesis, nulla carina, iugis.
Illum unus Sicula, superatum depulit unda,
Parvus adhuc toto luserat iste mari.
Ille Syracusas trinis vix cepit in annis,
Verona huic trinos ante recepta dies.
Ille egit vetitos Albano in monte triumphos,
Posse sua hic nunquam plus voluit patria.
Alter Virdumari tulit, alter opima Philippi,
Si palmam pendas hoste, prior Venetus.
Hic urbem obsedit Ligurum, Romam ille potentem,
Vallari Libycis pertulit agminibus.
Primo illi Poenus cessit, Picininus at isti.
Sed victi insidiis concidit ille tamen.
Desine Marcellum veterem conferre novello,
Omnes Scipiadas hic premit et Fabios.